Dag lieve mensen
Na een 20 uren durende vliegreis kwamen we eindelijk toe in Zambia, een moment waar ik echt al heel lang naar uitgekeken had. De vliegreis zelf was redelijk vermoeiend; vanwege de weinige slaap (eten, doekjes om je te wassen, drinken, landen, opstijgen, turbulentie, etc.). Erg lekker eten trouwens op het vliegtuig (NOT) (zie de foto’s op picasa).
We werden opgehaald door Mister Berry, de busdriver van Nkrumah. Een fantastische man die ons veilig door Lusaka loodste en ons bij het gastgezin afzette.
Ongelooflijk veel mensen lopen hier langs de straat, vrouwen dikwijls met veel bagage (op hun hoofd). Ook veel mannen met fietsen vol tako. Zalig hoe ze in evenwicht blijven, een dezer probeer ik er eens een mooie foto van de nemen.
’s Avonds kwamen we dus toe bij het gezin Chella. Mister en misses Chella zaten in de zetel en verwelkomden ons. Het huis en domein zijn volledig ommuurd, dit is hier zo bij alle chiquere huizen. We kregen de kamer die Annelies en Kimberley vorig jaar deelden. Moe maar tevreden vielen we in slaap (onder het muskietenniet uiteraard!).
Ondertussen hebben we al 3 directeurs en ontelbaar veel leerkrachten onmoet, en met resultaat. In Bwacha highschool kan ik muziekles geven (informatica is er enkel voor de leerlingen die extra betalen) en in Kabwe highschool geef ik informatica. Vandaag deed ik daar observatie en ik heb soms echt grote ogen getrokken. Het is echt beginnen bij de basis. Het belangrijkste dat ik vandaag aan een aantal studenten leerde was hoe je de muis hanteert. (Wijsvinger op de linkermuisknop, etc.) Ze zijn wel heel enthousiast, leergierig en eerlijk. De muziekles startte met het straffen van de leerlingen die hun huiswerk niet gemaakt hadden (met een soort tuinslang werd er op een handpalm geslagen, niet erg hard echter). In de les leerden ze hoe ze een melodie konden vervolledigen, dit echter zonder één noot te zingen of te horen (de melodie vond ik niet echt mooi). Verder is de muziekleerkracht wel een vriendelijke man.
Ik heb echt zin om te starten met lesgeven (volgende week!)
M’n brommer avontuur laat ik voorlopig even voor wat het is, het verkeer is hier redelijk hels (overal putten in de weg, ik probeer nog eens een filmpje te uploaden) en ik heb nog niet echt zin om m’n leven te riskeren.
Hmm, de tijd vliegt, en er wacht iemand op ons, dus hier sluit ik deze chaotische post af. Even nog een conclusie, het is hier fantastisch en het zal enkel nog verbeteren 
Tot de volgende.
ps: smsjes komen hier niet toe. Jullie kunnen me wel bereiken op m’n zambiaanse simkaart: +260974107403
ps2: ik heb niet nagelezen op spellingsfouten
