Dag lieve mensen
Hier een nieuw berichtje uit Kabwe, Zambia. We stellen het hier nog steeds fantastisch. Gisteren maakten we kennis met de jongeren van Unisport. Unisport is een organisatie die straatjongeren een houvast wil aanbieden, een structuur; aan de hand van iets wat ze graag doen: voetballen. Gisteren gingen we kijken naar hun match tegen de ploeg van een andere community. Het was zalig om ze bezig te zien; zo enthousiast uitgelaten, vrolijk spelend met elkaar zompig, uitgeregend gras van het oud stadium van het leger. Daar ontmoetten we ook Kim, een meisje uit Limburg die helpt met de training van de kinderen.
Ja, aan regen geen gebrek hier. Af en toe valt er een zondvloed op ons hoofd, die de wegen herschaapt tot kleine reviertjes die putten en kloven herbergen: een zegen voor de wagen.
Volgende week starten we met lesgeven. Ik zou m’n lesvoorbereiding op computer maken, maar printen is hier nogal moeilijk; dus misschien toch maar schrijven.
Communiceren in het engels gaat steeds vlotter en vlotter en ik begin ook te dromen in deze taal; beetje vreemd om dat vast te stellen.
Gisteren hoorde ik van een groep blinde mensen die zou beschikken over een hele muziekset (gitaar, piano, drum, mengtafel, etc). Maar naar het schijnt kunnen ze deze nog niet bespelen; ik zou ze graag ontmoeten om te kijken wat ik voor hen kan doen.
De mensen zijn echt heel leergierig; ze zijn steeds op zoek naar gemeenschappelijke interesses en manieren om hun “skills” te verhogen. Maar ik ben ook zo, steeds vragen stellend om bij te leren. De leerkracht van muziek is ook een drummer, hij wil me de basis van de Zambiaanse percussie leren, ik kijk er naar uit om samen met hem muziek te maken. Anderzijds wil hij heel graag leren om partituren te schrijven op computer.
In ons gastgezin staat de tv bijna altijd aan. Daar hou ik niet van, tv maakt mensen lui, dus daarom proberen Tijs en ik om ook af en toe een gezelschapspel met hen te spelen. Deze week heb ik ook al een paar keer geschaakt (voorlopig ben ik ongeslagen :p ).
De zon schijnt hier fantastisch hard tussen de regenbuien door, dus ik ben al goed verbrand (gezicht en nek vooral). Misschien had ik toch beter zonnecreme meegenomen 
Tijs en ik leren elkaar ook beetje bij beetje beter kennen, en dat is wel leuk. In het begin was het niet altijd gemakkelijk, we hebben een erg verschillende zienswijze, maar het is boeiend om te delen.
Vanaf nu kan je me via skype bellen op m’n gsm. Dus als je me belt op skype en ik ben niet online, dan wordt dit doorverbonden naar m’n gsm. De kosten zijn voor mij.
Daarnet viel de stroom ineens weg, dus heb ik een deel moeten hertypen, gelukkig niet alles.
Tot hier de kleine vertelseltjes. Het is een beetje een onsamenhangend verhaal, maar ach. Ik heb ook nog wat foto`s op picasa gezet, niet allemaal. Later volgen er meer.
Tot binnenkort!
update: ik heb een paar nieuwe foto’s toegevoegd op picasa.
